Januari was de maand waarin stoppen met alcohol hartstikke hip & happening was. Voor mij was dat een jaar geleden slechts het begin van een hele interessante reis. 

Huiverig en met een beetje stress vooraf begon ik ook met een maand als challenge. Ik vroeg mij af of ik makkelijk zonder die gewoontewijntjes kon. Het leek mij lastig en ik had — net als toen ik jaren geleden nog rookte — het idee dat ik ‘dat wijntje’ soms even nodig had. Een moment voor mijzelf, op adem komen na een drukke dag, weer even opladen. Hoe ging ik dat doen als ik geen alcohol meer zou drinken? En wáárom zou ik stoppen? Ik vind de smaak van een mooie wijn veel te lekker.

Het gewoontevriendje

Allemaal gedachten die soms beangstigend waren. Hoewel ik de hoeveelheid dronk die in Nederland gewoon lijkt te zijn: zo nu en dan een drankje bij het koken, op verjaardagen, bij een etentje en in het weekend een paar, vroeg ik mij toch af of ik ook blij kon worden van een andere ‘drankkeuze’ op die momenten. Want hoe belangrijk was nu eigenlijk de rol van alcohol in mijn leven. Ik had het gevoel van behoorlijk belangrijk en dat wilde ik uitzoeken voor mijzelf. Was ik verslaafd aan de gewoonte?

Dat alcohol alles wat lichter maakt en een verdovend effect heeft (ja ook na twee wijntjes dus daar hoef je niet voor onder een brug te leven), was prettig soms. En juist die bekentenis aan mijzelf maakte dat ik alcohol een periode helemaal uit mijn leven wilde bannen. Ik wilde een moment nemen om eens echt te ervaren hoe prettig (of niet ; ) ) de voordelen van niet drinken zijn en hoezeer ikzelf nog in control was.

stoppen met alcohol

Weinig draagkracht

Een gevoelige overweging. Niet alleen voor mijzelf — ik denk dat het te allen tijde goed is om eerlijk naar jezelf te kijken — maar meer ten opzichte van de omgeving. Het afgelopen jaar heeft mij namelijk geleerd dat wanneer je stopt met drinken, je soms vreemd wordt aangekeken. Dat hoeft toch helemaal niet als je geen alcoholprobleem hebt? Of ben je wel verslaafd? Hoeveel drink je dan wel niet, dat moet dan wel heel erg zijn? Een wijntje kan toch wel, dat is toch gezellig juist?

Hoe vaak ik wel niet heb moeten uitleggen dat ik niet meer drink dan de gemiddelde ‘gewoontedrinker’ maar daar helemaal klaar mee was. Dat ook met die frequentie drinken een vorm van verslaving is. Dat het voor mij niet goed voelde om de risico’s voor lief te nemen en mijn kop in het zand te steken. Het blijft lastig om hierover een gesprek te voeren. Toen ik jaren geleden gestopt was met roken vond iedereen dat heel verstandig en stoer, er zijn maar weinig mensen die begrijpen waarom ik niet meer drink.

Het is zo geaccepteerd in onze maatschappij dat er al snel gedacht wordt dat het probleem veel groter moet zijn dan slechts die paar wijntjes. En dat is best raar! Zeker gezien het feit dat die ‘gewoontedrankjes’ echt wel invloed kunnen hebben op het gewone leven. Even een note: ik schrijf dit niet om te betuttelen noch om mensen te overtuigen ook te stoppen — leef en laat leven — ik schrijf het wel omdat stoppen met alcohol mij enorm veel inzichten heeft gegeven en ik die graag deel en een ander ook gun. Ik kan oprecht zeggen dat ik een tevreden niet-drinker ben, iets wat ik mij niet kon indenken van te voren.

Minder angstig

Na een maand stoppen, wat me overigens verrassend goed afging, merkte ik niet zoveel. Eigenlijk weinig maar voelde ook niet de behoefte om direct weer aan de fles te gaan hangen. ; ) Ik besloot de uitdaging voort te zetten en het jaar sober af te ronden. Dat lukte zonder moeite. Die twee en een halve laatste maand van 2017 sliep ik beter, werd mijn huid rustiger en was mijn hoofd veel helderder. Ook was het prettig om minder angstig te zijn voor ziekten.

Voor mij was frequent drinken onlosmakelijk verbonden met de angst ziek te worden. Daar hoef je echt geen stevige drinker voor te zijn. Wijn verhoogt het risico op borstkanker en ik had het gevoel dat ik het directe gevolg — verhoging oestrogeen — voor lief nam en dus ook het risico wat dat met zich meebracht. Al die jaren daarvoor zei ik tegen mijzelf: ‘Ik moet ook nog een beetje kunnen genieten van het leven’, eenmaal gestopt kwam ik erachter dat het ook allemaal zo anders kan.

Begin 2018 besloot ik om gewoon door te gaan zolang ik er blij van werd.

Lees ook: Wanneer de tijd stilstaat, legt Still de liefde voor eeuwig vast

Voordelen van de mindset

Na ruim een jaar is mijn huid een stuk rustiger en minder dof, superfijn! Ik slaap zonder melatonine en alleen op essentiële oliën. Sowieso een aanrader want de doeleinden voor het gebruik van oliën zijn eindeloos. Daarover later meer! Mijn weerstand lijkt ook iets verbeterd. Voorheen had ik geregeld keelontsteking, sinds ik gestopt ben met alcohol heb ik daar geen last meer van gehad. Mijn energie had ik ook graag enorm verbeterd zien worden, maar dat blijft lastig door mijn ziekte. Wel weet ik zeker dat als je gewoon gezond bent en helemaal stopt met alcohol, je hier ook absoluut iets van zult merken! En als laatste heb ik veel geld bespaard. Schrikbarend gewoon wat je uiteindelijk in een jaar naar de glasbak brengt.

Net als bij stoppen met roken kwamen alle inzichten pas achteraf. Vooraf voelde het onhaalbaar, dacht ik ‘Het leven is gewoon echt relaxter met’ — boy was I wrong. Echt dikke vette onzin. Iedereen moet zijn eigen keuzes maken. Vind je het niet nodig om te stoppen ondanks de gezondheidsvoordelen dan moet je vooral blijven genieten van dat wijntje. Ik ben de laatste die zal ontkennen hoe heerlijk een mooie wijn smaakt bij een gezellig etentje of op een zonnig terras. It’s all about the mindset; mijn leven is er niet minder saai door geworden en mijn eten smaakt nog net zo lekker. Misschien zelf lekkerder!

Benieuwd of jij drinkt en wel eens een pauze of helemaal stoppen hebt overwogen? Laat het vooral weten in de comments, leuk om te lezen …