“Mama, moest jij toen ook opgenomen worden in een kliniek?” Het was de eerste serieuze vraag en de eerste keer dat mijn meisje meer wilde weten over mijn verleden. 

Ineens was daar de vraag

Hoewel ik er heel open over ben naar anderen, kwam deze vraag van mijn eigen kind wel totaal onverwachts. We fietsten op straat en hadden het een seconde hiervoor nog over hoe het op school geweest was. Ineens was daar de vraag, een inleiding naar een goed gesprek met mijn dochter over … tja, hoe het eigenlijk niet moet. That’s for sure!

Anorexia boulimia eetstoornis

Het laatste stukje masker

Ruim een jaar geleden besloot ik mijn verhaal te delen. Online. Zonder schaamte of spijt. Gewoon zoals het was. De eetstoornis. Om anderen te informeren en voor mijzelf het laatste stukje masker te laten vallen. Geluk en blijdschap heb ik in die jaren niet veel gekend, ik was aan het overleven. Zo jong en klein als ik was. Een verleden dat verdriet en blokkades heeft achtergelaten maar bovenal sterker en trotser heeft gemaakt.

Noodgedwongen overgeslagen

Ik leefde qua emoties en gevoelens het leven van een volwassene alleen dan in alles hoe een volwassene het liever zelf ook niet leeft. Het echte puber, jongvolwassene en twintiger zijn heb ik overgeslagen. Noodgedwongen. Ik heb er dan ook alles voor over om mijn kinderen dit wel te gunnen. Zonder angst of disbalans het leven leven zoals het bedoeld is. Genieten, iedere dag opnieuw blij zijn met jezelf en blij zijn met het leven!

Mijn verleden is een harde leerschool geweest maar ik ben er van overtuigd dat ik met mijn kennis en ervaring mijn kinderen kan behoeden voor een hoop leed. En dus is het goed.

Vlog van OnneDi

Dat mijn dochter al eens gehoord heeft over een eetstoornis is niet zo gek. Ze kijkt geregeld vlogs van bekende
YouTubers. Haar vraag of ik ook opgenomen ben geweest, kwam naar aanleiding van een vlog van Dionne van OnneDi. Dat bekende en minder bekende mensen eerlijk over eetstoornissen praten en schrijven kan ik alleen maar toejuichen. Hoe minder spannend des te beter kinderen en jongvolwassenen hierover geïnformeerd worden.

Eetstoornis is een mindfuck!

En dat is erg nodig want zoals Scarlet van Ik Vrouw van Jou zegt: een eetstoornis is een mindfuck! En dat is het ook echt. Ik ben er van overtuigd dat je altijd een stukje van je eetstoornis met je meedraagt. Het is alleen de kunst om er niet naar te handelen. Met het stemmetje in je hoofd en de kennis die je hebt, steeds weer gezondere en verstandige keuzes te maken. De andere kant op. Het kan!

Hetzelfde als iedere andere vrouw

Hoewel ik geen last meer heb van mijn eetstoornis, vroeg mijn meisje laatst of ik nooit meer zo ziek zal worden. Ik vertelde haar dat ik zeker weet dat dat nooit zal gebeuren maar dat ook ik — met nu gezond en eetstoornisvrij verstand — wel eens periodes van ‘letten op mijn voeding’ heb. Dat heeft niets met een eetstoornis te maken. Ik ben daarin hetzelfde als iedere andere vrouw van 40 jaar met rondingen. Dat het hier wat gevoeliger ligt, dat begrijp ik.

Een betere oplossing dan mijn verleden

Terug naar haar serieuze vraag over of ik opgenomen moest worden. Omdat ik ‘op straat’ niet echt de juiste setting vond ; ) heb ik met haar afgesproken dat ik binnenkort een keer haar vragen zal beantwoorden. Uiteraard vertel ik haar niet alle ins en outs, maar wel wat het is, hoe het kan ontstaan en waarom het niets oplost. Ik vertel het haar liever zelf dan dat ze verkeerde informatie of propaganda op internet tegenkomt. Want dat bestaat en dat meisjes daar gevoelig voor zijn, weten we allemaal!

Ik hoop dat ze hierdoor goed geïnformeerd de rest van de stappen in haar jonge leven kan gaan zetten. Een leven dat gekenmerkt zal zijn door kleine en grote uitdagingen maar waar altijd een betere en gezondere oplossing voor zal zijn dan kiezen voor mijn verleden. Dat gun ik haar met alle liefde die ik voor haar voel!

Lees ook: Lieve Govi, bevallen met jou was zoveel meer dan bevallen