Mijn telefoon trilt, het is Stichting Still. Er is een oproep en ik besluit ernaartoe te gaan. In het begin van de middag stap ik in de auto, het is een flink stuk rijden, maar ach … wat is er nu erger dan wat deze ouders overkomt? 

Ik bel aan bij het huis en oma maakt de deur open, ze fluistert mij in de gang nog toe dat er een klein beetje paniek is. Niet iedereen is al klaar en wat moeten ze eigenlijk aan voor de foto’s? Aan het raam hangen slingers, want wie verwachte dit …

stichting Still Still Fotografie overlijden prematuur sterrenkind

Kleine Cathelijne heeft een hersenbloeding gehad toen ze nog maar 5 weken oud was. Het heeft niet zo mogen zijn.
Achteraf is er een afwijking bij haar geconstateerd. Het was — helaas — hoe dan ook zo afgelopen. Ook al zouden ze hierop voorbereid zijn.
Nu heeft ze 5 weken als een gezond kindje mogen leven. Thuis waar ze hoort en meer dan welkom was. Bij de rest van haar gezin.

Langzaam druppelt iedereen binnen. De kamer vult zich met allerlei kleuren. Ik zie blauw, rood, geel.
Cathelijne zelf is ook heel kleurrijk gekleed. Ik sta bij haar bedje. Het is er rijkelijk gevuld door dekentjes met kleuren, theelichtjes en knuffels. ‘Wat een bijzonder mooi meisje is het’, denk ik nog.

Naast mij huilt haar jongste zusje, ze snapt het niet. Haar babyzusje ‘doet’ het niet meer. Even later klinkt er gestommel op de trap. Haar andere zus komt naar beneden, maar gaat ook gauw weer rechtsomkeert. Het is haar even te veel. Ik besluit dan ook te starten op hun tempo. Er is veel verdriet, ik neem de tijd.

Cathelijne heeft drie zussen en één broer. Samen met hun ouders zorgen ze ervoor dat de sfeer in huis toch heel warm voelt. Er heerst enorm veel liefde.
Ik leg zoveel mogelijk van deze momenten vast. Momenten die later zo waardevol zijn. Tussendoor speel ik verstoppertje in de hoop dat de allerkleinste er ook bij komt. Het lukt me, het hele gezin is nu compleet. De kleinste laat het kusjes regenen. Ik leg het vast, wetende dat ze dit later terug zal zien.

Dan komt het moment om langzaam te gaan. Ik heb alles gedaan wat ik voor deze ouders heb kunnen doen en ben heel dankbaar dat ik het heb mogen doen. Voordat ik vertrek, verneem ik nog dat een goede vriendin van het gezin vorig jaar op deze dag overleed. Ik vertel hen dat dit een mooie gedachte is, dat er iemand wacht op hun meisje.

Mama: “Dan heeft ze wel een hele goede moeder.”

Ik slik, breek van binnen … Wat is de liefde mooi❤️

Dag kleine mooie Cathelijne🌟

Nathalie Villier
Stichting Still

stichting Still Still Fotografie

Over Stichting Still Fotografie

Bovenstaande tekst is een passage uit een dag van Nathalie Villier. Zij is werkzaam als fotografe voor Stichting Still. Toen wij de tekst lazen, werden we gegrepen door zowel het enorme verdriet wat dit gezin is overkomen als het waardevolle werk wat Nathalie samen met haar collega-fotografen verricht. Vandaar ook dat we deze stichting graag onder de aandacht brengen.

Een zwangerschap en geboorte zijn groots, iets wonderlijks. Helaas loopt het af en toe tragisch en oneerlijk af. Juist op die momenten waarop verdriet en emoties overmannen, is het ontzettend fijn als een fotograaf beelden voor later vastlegt. Beelden die van grote betekenis kunnen zijn bij de verwerking maar ook bij het blijvend herinneren van iemand die altijd zal bestaan.

De fotografen van Stichting Still verzorgen fotografie van zieke, stervende of overleden baby’s vanaf het 2e trimester van de zwangerschap. Dit doen zij met ontzettend veel liefde én geheel belangeloos. Mede mogelijk gemaakt dankzij donaties. Zonder steun zouden de fotografen dit bijzondere werk niet kunnen doen. Voor meer informatie kun je kijken op de website van Still Fotografie. 

Wij wensen de ouders en familieleden van Cathelijne ontzettend veel kracht en sterkte toe. ♥