Eens in de zoveel tijd lees je het in de krant of zie je een bericht op social media voorbij komen: ‘overleden na het gebruik van XTC’. Vaak zijn het jonge mensen die in de bloei van hun leven experimenteren met drugs en dat moeten bekopen met de dood.

Het is de angst van iedere ouder om je kind het verkeerde pad op te zien gaan. Maar dat het artikel in de krant op een dag over jouw kind gaat, dat kun je je bijna niet voorstellen, want ‘mijn kind doet zoiets niet’. Als ouder probeer je je kind zo goed mogelijk op te voeden, geef je het normen en waarden mee, geef je het voorlichting en leer je het wat de gevaren in de samenleving zijn. Dat je weken na een bericht over de dood van iemands kind na het gebruik van XTC zelf een soortgelijk bericht aan het typen bent, dat kun je je niet voorstellen!

Daniëlle

In de aula staat een felroze kist met daarin een jonge vrouw van éénentwintig jaar, gekleed in een strakke zwarte spijkerbroek en All-stars en opgemaakt zoals iedereen haar kende.  Nicolette, moeder van vier prachtige kinderen heeft een maand geleden haar beeldschone dochter Daniëlle voor de laatste keer aangeraakt en een knuffel kunnen geven. Zij had nooit kunnen bedenken dat ze haar dochter zou verliezen nadat zij een XTC pilletje had geslikt. Daniëlle was een vrolijke en ‘gekke’ meid. Ze was altijd in voor een dolletje en had een fijne vriendenkring waar ze graag mee op stap ging. Nicolette had het er wel eens over gehad met haar dochter, of ze wel eens drugs gebruikte of interesse had om het eens uit te proberen. Maar ze reageerde altijd ontkennend: ‘joh mam, daar heb ik helemaal geen behoefte aan, laat anderen dat lekker doen!’

14045173_1321428714576001_1850283933_o (1)

Mama Nicolette

 

Maar hoe anders liep het. Vier weken geleden zaten Nicolette en haar gezin van het ene op het andere moment in het ziekenhuis en zagen ze hun dochter en zus vechten voor haar leven. XTC is haar fataal geworden en na een korte strijd is zij overleden in het bijzijn van haar familie.

Nicolette deelde haar verhaal op Facebook om andere ouders te laten inzien dat dit iedereen kan overkomen. Haar bericht was openhartig en emotioneel en bedoeld om mensen wakker te schudden; er loert een gevaar in de samenleving, op elk feest, in elke bar wordt er tegenwoordig gebruikt en het lijkt steeds normaler te worden om ook mee te doen. Gebruik je dan hoor je erbij, doe je dit niet dan ben je een softie en word je vaak niet geaccepteerd door bepaalde groepen. Maar niet alleen acceptatie is een reden om te gebruiken, ook nieuwsgierigheid speelt mee. Vaak willen jongeren even ervaren wat het is, wat het met je doet. Ze horen er mooie verhalen over. Zo zou je je na het gebruik van XTC vrijer voelen en ervaar je meer energie. Om dat zelf te ervaren gaan ze experimenteren maar zijn ze zich totaal niet bewust van het gevaar. Want XTC is levensgevaarlijk! Hoe een lichaam op de drug reageert is niet van te voren te bepalen en allergische reacties op bepaalde stoffen zijn niet te voorzien. Daniëlle is één van de vele slachtoffers en zal niet de laatste zijn.

14075086_1321426794576193_484339862_o

Zusje vlecht haar haar voor de laatste keer in


Niet voor niets

Toch wil Nicolette proberen hier verandering in te brengen want je bent niet stoer als je een pilletje neemt, je bent juist stoer als je het NIET neemt. Deze boodschap wil Nicolette op scholen gaan overbrengen. Daarbij wil ze informatie geven over drugs en wat het met je doet en kinderen, jong volwassenen, bewust maken van de gevaren. Tevens wil ze ook haar persoonlijke verhaal delen. De dood van Daniëlle mag niet voor niks geweest zijn. Als ze op deze manier nog iets kan betekenen voor de samenleving, dan leeft Daniëlle voort. Dan kan haar verhaal, haar dood misschien andere kinderen en ouders laten inzien dat veilig XTC gebruik niet bestaat. Dat je met elke pil die je neemt een groot risico neemt en dat elke pil je fataal kan worden. Want als het jouw kind niet zal overkomen waarom de mijne dan wel?

Heel erg

“Na het overlijden van Danielle hoorde ik met grote regelmaat ‘het is heel erg Nicolette’.

Maar ik wist niet hoe dat voelde.
Ik weet hoe liefde voelt, kou, warmte etc.
Maar wat voel je bij heel erg?

Ik voel vanaf binnenkomst in het ziekenhuis misselijkheid, erge misselijkheid.
Dat voelde ik alle andere dagen nog steeds, tot op de dag van vandaag.

Ik voelde verdriet, moest veel huilen.
Ik voelde mij sterk, was en ben strijdbaar.

Maar is dat alles het ‘heel erg’ gevoel?

Ik omschreef het vanmiddag als volgt:

Een olifant heeft een dood jong, met haar slurf en been duwt zij tegen haar jong aan. Ze weet dat hij dood is maar probeert van alles om het jong te doen bewegen.
Ze maakt geluid met haar slurf (huilt met geluid en tranen) is onrustig en blijft heen en weer lopen.

Dit is wat ik voel.

Ik kan en wil niet zitten (nooit fijn gevonden).
Ik luister muziek, kijk foto’s en huil.
Ik praat over mijn kind (eren).
Heb direct in de eerste week hulp gezocht, doe daar mijn verhaal en spiegel mijzelf en laat mij spiegelen. Zo kom ik tot waar ik nu ben, strijdbaar en vol trots.
Trots op mijn kinderen, partner, vrienden en gezin.
Maar ook trots op mijzelf, als moeder van Danielle zal ik met Team Danielle van mij laten horen!”

Nicolette

14075160_1321426834576189_1126820923_o (1)

Voor altijd

 

Sponsoring

Om het lesmateriaal voor scholen te kunnen ontwikkelen is geld nodig. Om dit voor elkaar te krijgen heeft Nicolette een speciale groep aangemaakt op Facebook en is een website in de maak. Onder de naam ‘Team Daniëlle’ zal zij samen met nog dertig andere mensen de dam tot dam loop gaan lopen en op 25 september zal Nicolette de Halve van Haarlem lopen. Zij hoopt hiermee voldoende geld te kunnen inzamelen om voorlichtingsmateriaal voor scholen te kunnen ontwikkelen. Voor informatie over Team Daniëlle of mogelijkheden tot sponsoring kun je terecht op de Facebookgroep.